Somuncu baba, bir talebesine bir teneke buğday verip,
- bunun yarısını benim için yarısınıda kendin için bir tarlanın yarısına ek, der.
Talebe de eker.Ekinlerin yetiştiği mevsimde tarlaya giderler; talebenin olan kısımdaki ekinler gayet iyi yetişmiş, Somuncu baba'nınki ise gelişmemişti.
Talebeye yetişen mahsulün kimin olduğunu sorar. Talebede utancından "sizin" der.
Somuncu Baba,
-Biz ahiretimiz için çalışıyorduk. Acaba hangi günahımızdan dolayı dünyamız mamur olmaya başladıda bu ekinler böyle yetişti? der.
Talebe gerçeği söyleyerek hocasının üzüntüsünü giderir.