Hic unutuldunuz mu...?
....veya unutulmak sizi üzdümü?
Üzülmeyin...
..ali$in!!
Cünkü,birgün hepmiz unutulacagiz..´
Unutmak ne tifsiz biseydir ki,Unutanlara unuttuklarini bile unutturuyor..
Unutulmak, ne aci biseydirki, unutulanin unutulusuna aglayisini kimse hatirlamiyor..
Unutu$tan cikarildik herbirimiz..
Yüzümüz gün yüzüne degeli,tenimiz günese eriseli beri unutulmaktan arindik,unutmaktan yakindik..
Hatiri sayilir olduk,ne var ki unutmak yasamak kadar elimizin altinda..ve unutulmak ölüm kadar yani basimizda..
Ölüm bizi geldigimiz yere isyana götürüyor tekrar,ölüm unutuslara gömüyor yüzümüzü..
Tenimizi tanidiklarimiza yabanci kiliyor,
yasarken ölümü anmiyoruz o yüzden,yasarken ölümle aramiza sahte uzaklar koyuyoruz..
Unutulmak korkusu bu..ne cok unutulacagimizi unutuyoruz..!!
Ve herkesin unuttugu anlarda,hatirlanmaya deger olmadigimiz zamanlarda,hatirimizi tek sayanin Yaradanimiz oldugunu cabucak unutuyoruz..
Senki hic unutmadin ve hic unutmazsin bizi..Bize senin zikrini unutturma Rabbim..
Hatirlaki, toprak ayaginin altindan cekiliyor,ellerin son defa dokunuyor güle ve güne
Gözlerinin karasi son kareyi aliyor i$iktan ve karanliga hazirlaniyorsun
Gözkapaklarinin kapani$i senin bir dagin ardina götürecek..
Varligin incecik dudaklarda bi kuru söze dönüsücek..
O dudaklardan insan sicagini tadamiyacaksin mesela!!
Hatiran bir ta$tan ve hüzün renkli bir topraktan ibaret kalicak..
Kahakalar seni yanliz birakacak
Mutluluklar seni hesaba katmadan tamam olucak..
Sana arkalarini dönecekler..
Dönüp yüzüne bakmayacaklar..
Senin kokun uzaklarin kokusu olacak..
Tenin topragin sogugunu tadacak..
Ve gelecek ÖLÜM;
Gözleri gözlerin olacak.
Hatirla ki yarinki gün seni taze bir toprak yiginin altinda bulacak..
Bir gün saatinin akrebi senin uzanamadigin anlara dogru götürecek..
Sen olmiycaksin ve kolundaki saat sensiz zamanlara tirmaniyor olacak..
Hayatinin ebedi rengini dar ve sessiz bir bo$lukta bulacaksin..
Ya "küle" dönecek ya "güle" dönüseceksin..
Yüzün solacak
Ellerin hic bir yere varmayacak..
Parmaklarin hic bir seyi göstermeyecek..
Ve ayaklarinin altinda hep bosluk kalacak..
Unutmaki simdi toprak ayaginin altinda cekiliyor, yürüdükce ince bir hesap cizgisine cekiliyorsun
Unutmaki elinle ölüme dokunuyorsun, elinle ölümü dokuyor..
hatirlaki gözlerin ölümle bakiyor
gözlerin bir cesedi alacakaranliga tasiyor
Hatirlaki ozamani ki sen boz topraklar altinda..
Solgun bir gül gibi elden ele, dudaktan dudaga dolasiyor..
Hatirla ki, sen sözleri genc kalpleri taze tasiyan ölü bir $airsin..
Hatirlaki sen masum ve sonsuz bakisli gözlerin kapi aralarinda bekledigi bir Babasin..
"Baba!" cigliklarini yetistiremiyor sana oglun..
Elinin sicagi özlenen sevgilisin sen!!
Senai Demirci
....veya unutulmak sizi üzdümü?
Üzülmeyin...
..ali$in!!
Cünkü,birgün hepmiz unutulacagiz..´
Unutmak ne tifsiz biseydir ki,Unutanlara unuttuklarini bile unutturuyor..
Unutulmak, ne aci biseydirki, unutulanin unutulusuna aglayisini kimse hatirlamiyor..
Unutu$tan cikarildik herbirimiz..
Yüzümüz gün yüzüne degeli,tenimiz günese eriseli beri unutulmaktan arindik,unutmaktan yakindik..
Hatiri sayilir olduk,ne var ki unutmak yasamak kadar elimizin altinda..ve unutulmak ölüm kadar yani basimizda..
Ölüm bizi geldigimiz yere isyana götürüyor tekrar,ölüm unutuslara gömüyor yüzümüzü..
Tenimizi tanidiklarimiza yabanci kiliyor,
yasarken ölümü anmiyoruz o yüzden,yasarken ölümle aramiza sahte uzaklar koyuyoruz..
Unutulmak korkusu bu..ne cok unutulacagimizi unutuyoruz..!!
Ve herkesin unuttugu anlarda,hatirlanmaya deger olmadigimiz zamanlarda,hatirimizi tek sayanin Yaradanimiz oldugunu cabucak unutuyoruz..
Senki hic unutmadin ve hic unutmazsin bizi..Bize senin zikrini unutturma Rabbim..
Hatirlaki, toprak ayaginin altindan cekiliyor,ellerin son defa dokunuyor güle ve güne
Gözlerinin karasi son kareyi aliyor i$iktan ve karanliga hazirlaniyorsun
Gözkapaklarinin kapani$i senin bir dagin ardina götürecek..
Varligin incecik dudaklarda bi kuru söze dönüsücek..
O dudaklardan insan sicagini tadamiyacaksin mesela!!
Hatiran bir ta$tan ve hüzün renkli bir topraktan ibaret kalicak..
Kahakalar seni yanliz birakacak
Mutluluklar seni hesaba katmadan tamam olucak..
Sana arkalarini dönecekler..
Dönüp yüzüne bakmayacaklar..
Senin kokun uzaklarin kokusu olacak..
Tenin topragin sogugunu tadacak..
Ve gelecek ÖLÜM;
Gözleri gözlerin olacak.
Hatirla ki yarinki gün seni taze bir toprak yiginin altinda bulacak..
Bir gün saatinin akrebi senin uzanamadigin anlara dogru götürecek..
Sen olmiycaksin ve kolundaki saat sensiz zamanlara tirmaniyor olacak..
Hayatinin ebedi rengini dar ve sessiz bir bo$lukta bulacaksin..
Ya "küle" dönecek ya "güle" dönüseceksin..
Yüzün solacak
Ellerin hic bir yere varmayacak..
Parmaklarin hic bir seyi göstermeyecek..
Ve ayaklarinin altinda hep bosluk kalacak..
Unutmaki simdi toprak ayaginin altinda cekiliyor, yürüdükce ince bir hesap cizgisine cekiliyorsun
Unutmaki elinle ölüme dokunuyorsun, elinle ölümü dokuyor..
hatirlaki gözlerin ölümle bakiyor
gözlerin bir cesedi alacakaranliga tasiyor
Hatirlaki ozamani ki sen boz topraklar altinda..
Solgun bir gül gibi elden ele, dudaktan dudaga dolasiyor..
Hatirla ki, sen sözleri genc kalpleri taze tasiyan ölü bir $airsin..
Hatirlaki sen masum ve sonsuz bakisli gözlerin kapi aralarinda bekledigi bir Babasin..
"Baba!" cigliklarini yetistiremiyor sana oglun..
Elinin sicagi özlenen sevgilisin sen!!
Senai Demirci
