sen kal yanımda...
kal yanımda...
oylesıne yalnız oylesıne dargınım ki hayata
sen kal yanımda...
hayat vurdukca kıyılarıma
tutunamam duserimm
sen kal yanımda...
karanlık olunca korkar aglarım
sessizlik cokunce
yasamdan ümidimi keserim
nolur sen kal yanımda
bir köşeye oturmuş usulca hayata bakarım
bakarımda yapayalnız kalır aglarım..
ben anlam veremdım bu acıya
paramparca oldum
bıktım artık bu acıdan bıktım artık bu yuku kaldırmaktan...
yastıga basımı her koydugumda gözlerimi her kapattıgımda
her karanlıkta her yalnızlıkta
ben hep senı dusunurum...
herkes gitisnde sen kal yanımda..
sessizlik cokmuş sokaklara
her sabah otusen kuşlar susmuş
ne dalganın sesi var ne martının..
kulaklarım duymaz olmuş
gözlerim görmez
bi kalbım atarada hayatı bılmez olmuşum...
ömrüm oyle masum bakıyor kı bana
bilinmezlige oykuler yazarcasına..
ardımda kalanlara aglarcasına
pişmanlık duyupda yanarcasına..
gecligimi bıraktım denıze
dalgalar kıyıya her vurdugunda bir parcam gitti en sevgılıye
kokmaz oldu guller
duygularım köreldi varamaz oldum hayatın tadına
bıraktım ellerinden hayatın..
tutmaz oldum...
acıdan.....
ama sen kal yanımda
sen tut ellerimden..
sadece sen kal yanımda..
en sevgılı sanadır bu sözlerim
nefes aldıgım surece sen kal yanımda
ölüm gelmeden sen gel yanıma
sadece sen kal yanımda
