Bir gün padişah 3 oğlunu yanına çağırmış: söyleyin bakalım beni ne kadar seviyorsunuz?diye sormuş>
Büyük oğul; -babacığım demiş hem çok tatlıdır hem çok faydalıdır.dağlardaki binbir çiçekten toplanarak
yapılır,ben sizi bal kadar seviyorum demiş. Padişahın yüzü gülmüş.benim ilk oğlum ilk gözağrım, beni
bu kadar sevdiğine göre sarayın bahçesindeki gül köşk senin olsun..
Ortanca oğul hemen atılmış; -babacığım demiş, hem güç kuvvet kazandırır, hem bal kadar tatlıdır,çeşit
çeşit üzümden binbir emekle hazırlanır. Bende sizi pekmez kadar seviyorum demiş. Padişahın ağzı
kulaklarına varmış, ortanca oğlum bahar dalım beni bu kadar sevdiğine göre yaseminli köşkte senin
olsun demiş.
Sıra en küçük oğuldaymış; o böyle süslü sözleri pek sevmediğinden, hemde beceremediğinden
- Babacığım ben sizi tuz kadar seviyorum demiş. Diğer oğullar; gülüşmeye başlamış.
Padişah öfkeden deliye dönmüş;
Nee tuz kadarmı??? diye gürlemiş; senin gözünde değerim tuz kadarmı yanii madem beni bu kadar seviyorsun!
memleketin öbür ucundaki yıkık dökük kulübede senin olsun, git bundan sonra orda yaşa bir daha da karşıma
çıkma demiş.
Aradan hayli zaman geçmiş memlekette tuz sıkıntısı yaşanmış ülke tuzsuz kalmış, yenilen yemekler
tat tuz vermeyince padişah; oğlunun ne demek istediğini anlamış, değerini anlamış gidip özür dilemiş.
Oğlu babasına 'Görüyorsun değil mi babacığım. Tuzsuz hiç birşeyin tadı yok, hiç birşey çekilmiyor.
İşte bende seni tuz kadar seviyorum, sensizde hiçbir şeyin tadı yok! ! !
Büyük oğul; -babacığım demiş hem çok tatlıdır hem çok faydalıdır.dağlardaki binbir çiçekten toplanarak
yapılır,ben sizi bal kadar seviyorum demiş. Padişahın yüzü gülmüş.benim ilk oğlum ilk gözağrım, beni
bu kadar sevdiğine göre sarayın bahçesindeki gül köşk senin olsun..
Ortanca oğul hemen atılmış; -babacığım demiş, hem güç kuvvet kazandırır, hem bal kadar tatlıdır,çeşit
çeşit üzümden binbir emekle hazırlanır. Bende sizi pekmez kadar seviyorum demiş. Padişahın ağzı
kulaklarına varmış, ortanca oğlum bahar dalım beni bu kadar sevdiğine göre yaseminli köşkte senin
olsun demiş.
Sıra en küçük oğuldaymış; o böyle süslü sözleri pek sevmediğinden, hemde beceremediğinden
- Babacığım ben sizi tuz kadar seviyorum demiş. Diğer oğullar; gülüşmeye başlamış.
Padişah öfkeden deliye dönmüş;
Nee tuz kadarmı??? diye gürlemiş; senin gözünde değerim tuz kadarmı yanii madem beni bu kadar seviyorsun!
memleketin öbür ucundaki yıkık dökük kulübede senin olsun, git bundan sonra orda yaşa bir daha da karşıma
çıkma demiş.
Aradan hayli zaman geçmiş memlekette tuz sıkıntısı yaşanmış ülke tuzsuz kalmış, yenilen yemekler
tat tuz vermeyince padişah; oğlunun ne demek istediğini anlamış, değerini anlamış gidip özür dilemiş.
Oğlu babasına 'Görüyorsun değil mi babacığım. Tuzsuz hiç birşeyin tadı yok, hiç birşey çekilmiyor.
İşte bende seni tuz kadar seviyorum, sensizde hiçbir şeyin tadı yok! ! !
